به اسم خدا کاسبی کردن و نادیده گرفتن مسئولیت پذیری انسانی

به اسم خدا کاسبی کردن و نادیده گرفتن مسئولیت پذیری انسانی

به اسم خدا کاسبی کردن و نادیده گرفتن مسئولیت پذیری انسانی

تکه فیلمی از فردی سخنران مشاهده میکردم که میگفت اگر طلاق گرفتید ، اگر ورشکست شدید ، اگر در زندگی خود مشکلاتی دارید اینها را هدایای خداوند بدانید !!!

فکر میکنم اگر خداوند زبان میداشت فریاد میزد که بزرگواران از اسم من برای کاسبی جیب مردم سو استفاده نکنید.سخنرانی که طلاق و ورشکستگی و مشکلات زندگی من و شما را هدیه خداوند بداند نه از خدا چیزی میداند و نه از مسئولیت پذیری انسانی آگاهی دارد.

خطر این سبک حرفهای احساسی که اتفاقا خوب مخاطبین را تحت تاثیر قرار میدهد این است که ما عادت میکنیم هر اشتباه و خطای خود را گره بزنیم به خواست و تقدیر خداوند :

در امتحان مردود میشویم به جای اینکه نگاه کنیم اشتباه من چه بود میگوییم خواست و هدیه خدا بود!!!

طلاق میگیریم بجای بررسی اشتباهات و دیدن مسئولیتهای خود میگوییم هدیه خداوند !!!

به تعهدات مالی خود عمل نمیکنیم و پدر مردم را در میاوریم و از تقدیر و خواست خدا حرف میزنیم..

همین کافیست که به جای مسئولیت پذیری و انتخاب و اراده انسانی شما فقط خدا را جایگزین کنید و تقدیر و خواست و هدیه او را ، همین شعارها یک جماعت را از دیدن اشتباهات و خطاهایشان و پذیرش مسئولیتشان سلب میکند از آنطرف هم به جای تلاش برای رسیدن به آرزوها پای خدا را برای کسب خواسته ها پیش میکشند

این یک واقعیت است که بخشی از مسیر دست یافتن به رویاها و اهداف در اختیار ماست و بخش دیگری به شرایط محیطی ، و امکانات و شرایط واقعی زندگی ما بستگی دارد ، مهم این است که ما تمام تلاش خود را در حدی که به مسئولیت ما وابسته است صورت دهیم و بقیه مسیر و شرایط آن را بپذیریم ، اما مشکل این سبک حرفها این است که به مخاطب القا میکند همان بخشی که در اختیار تو نیز هست هم به اسم هدیه خدا و خواست و قسمت و تقدیر با بی تفاوتی طی کنی.

خدا هم که استغفرالله _ زبان ندارد از خودش دفاع کند و این جماعت خفته را بیدار کند

” که بابا من اینقدر که این کاسبا میگن اثرگذار نیستم تا انتخاب و تصمیم و اراده شما برای بهتر کردن زندگیتون !!!”

حتی اگر به روایتهای دین اسلام و مسیحیت هم دقت کنیم اول توصیه به تلاش و حرکت فرد میشود بعد کمک خداوند و توکل بر او ، در دین مسیح هم گفته شده بخوانید تا اجابت کنم شما را و این یعنی اول فرد باید تلاش و اراده و انتخاب خویش را در جریان بیاندازد و سپس به یک نیروی برتر اعتماد و توکل کند.

روانشناس

اگر این مطلب برای شما مفید بود آن را بادوستانتان به اشتراک بگذارید

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *