احساس ناامنی چگونه در کودک شکل میگردد ؟

احساس ناامنی چگونه در کودک شکل میگردد ؟

احساس ناامنی چگونه در کودک شکل میگردد ؟

احساس ناامنی بخاطر رفتارهای اشتباه والدین منتقل میگردد. پدر یا مادری که دائم از فرزند خود انتقاد و خرده گیری میکنند و معیارهای سطح بالا برای او در نظر میگیرند ،احساس گناه و احساس شرم نهادینه شده در کودک بخاطر این است که به این معیارها نمیتواند دست پیدا کند و دائم مورد سرزنش و انتقاد پدرو مادر بخاطر عدم دستیابی به این معیارهاست. و احساس من خوب نیستم در او شکل میگیرد .

معیارهای سطح بالا باعث شکل گیری احساس حقارت عمیق در کودک شده و او درنوجوانی یا بزرگسالی تلاش زیادی جهت اثبات خودش به جامعه برای غلبه بر این حس حقارت خواهد داشت و همین روند معیارهای سطح بالا را ادامه میدهد این بزرگسال یک والد انتقادگر درونی را در خودش نهادینه کرده است. این یکی از مهترین عوامل شکل گیری احساس ناامنی در کودکان است.

احساس ناامنی

محرومیت از والدین در کودکی

نبود یکی از والدین یا طلاق آنها به کودک احساس ناامنی منتقل خواهد کرد ، احساسی که کودک تصور میکند یک کودک رها شده است ، بخاطر این محرومیت یا نبود پدر یا مادر یا جدایی آنها ، حس خلا و کمبود عاطفی و هیجانی در کودک شکل گرفته ، و در جوانی یا بزرگسالی برای جبران این خلا عاطفی به روابطی روی بیاورد که در آن مهرطلبی و وابستگی قرار دارد.

تجاوز جنسی یا جسمی به کودک

اگر کودکی دچار تجاوز جنسی یا جسمی شود احساساتی مثل ناامنی ، ناتوانی ، بی اعتمادی ، احساس گناه و شرم زیاد در او نهادینه خواهد شد

مشکل بزرگ این افراد در بزرگسالی این است که به کسی نمیتوانند اعتماد کنند ، از روابط صمیمی فرار میکنند و در ارتباطات خود دچار مشکل خواهند شد.

والدین معتاد به الکل یا مواد مخدر

والدین معتاد در شکل گیری احساس ناامنی روانی در کودک تاثیر زیادی دارند.فضای خانه هایی که یکی والدین اعتیاد دارد فضایی بی اعتماد و فضایی ناامن همراه با خشونت های کلامی یا فیزیکی برای کودک خواهد بود و کمبود مهر و محبت بزرگترین مشکل این کودکان در این چنین فضایی است.کودکی که در این خانواده پرورش یابد همیشه احساسی از حقارت و خودکم بینی را بخاطر وضعیت پدر یا مادرش تحمل میکند همیشه احساس ناراحتی و نارضایتی خود را باید در سینه حبس کند و هویت او که در این سنین باید شکل بگیرد آسیب میبیند.

طرد شدن توسط والدین

طرد شدن فرزندان توسط پدر و مادر به آنها احساس بی ارزشی یا ناخواستنی بودن خواهد داد ، این کودک دربزرگسالی از ابراز وجود خود عاجز بوده و تمایل زیادی به رفتارهای خودتخریبگرانه خواهد داشت

پدر و مادر بیش از حد حفاظت کننده و مراقب

کودکانی که بیش از حد حفاظت و مراقبت میگردند هرگز نمی آموزند که که استقلال را تجربه کنند و همین همیشه ترس و احساس ناامنی  را در آنها ایجاد خواهد کرد.

رفاه بیش از حد فرزندان و رسیدگی بیش از حد به آنها توسط والدین

یکی از قوانین تربیتی این است که انجام برخی از خواسته های کودک را به تاخیر بیندازیم تا کودک ما صبر کردن را بیاموزد ، پدر و مادری که هرخواسته کودک را برآورده کنند و همیشه به سرعت خواسته های او را اجابت کنند کودکی پرورش میدهند با این تفکر و این تصور که همه دنیا و عالم و آدم باید مانند پدر و مادر من باشند و زمانیکه متوجه شدند زندگی مطابق معیارها و انتظارات آنها نیست دچار احساس من خوب نیستم میگردند.

روانشناس

اگر این مطلب برای شما مفید بود آن را بادوستانتان به اشتراک بگذارید

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code